Uszczelnianie wewnętrzne między ościeżnicą i ościeżem nie powinno dopuścić do przenikania pary wodnej z pomieszczenia do szczeliny pomiędzy ramą drzwi a ścianą budynku, tj. zapobiegać wykraplaniu się pary wodnej w tej szczelinie (tj. w miejscach o temperaturze niższej od temperatury punktu rosy).
Podstawowa zasada uszczelnienia - „szczelniej po stronie wewnętrznej niż po stronie zewnętrznej” Umożliwia to dyfuzję pary wodnej z połączenia.
Warstwa środkowa (izolacja termiczna)
Szczelina między ościeżnicą a ościeżem powinna być całkowicie wypełniona warstwą izolacji termicznej. Podczas uszczelniania należy zwrócić uwagę na dokładne wypełnienie szczeliny, jednocześnie nie można doprowadzić do deformacji ramy ościeżnicy.
Uszczelnienie zewnętrzne
Między ościeżnicą, a ościeżem powinno być wykonane w taki sposób, aby nie było możliwości przenikania wody opadowej do tej szczeliny a jednocześnie została zachowana paroprzepuszczalność.
Materiały uszczelniające
Do wykonania uszczelnień mogą być stosowane, w zależności od miejsca zastosowania: pianki poliuretanowe, impregnowane taśmy rozprężne, butylowe taśmy uszczelniające, kity trwale elastyczne (silikony naturalne), budowlane sznury dystansowe, ściśliwe materiały uszczelniające.
Zasada stosowania
Przy wykonaniu uszczelnienia należy przestrzegać wytycznych producenta materiałów uszczelniających, uwzględniając:
-
zgodność chemiczną stykających się ze sobą materiałów,
-
oczyszczenie powierzchni przylegania,
-
zagruntowanie powierzchni przylegania ( w zależności od rodzaju materiału),
-
wymagania odnośnie stosowania ze względu na wilgotność i temperaturę powietrza
